Samen op de cohortafdeling

Beeld uit de film over corona in Carintreggeland Huis Eugeria, met Chantal Dikken en Brigit Schwarte (rechts).

Een afdeling waar alleen coronapatiënten liggen. Als verpleegkundige Judith Bruggeman gevraagd wordt of ze daar wil werken zegt ze direct ‘ja’. “Ik had het voor geen goud willen missen.”

Aan het begin van de coronapandemie richtten de VVT-instellingen (verpleeghuizen, verzorgingshuizen en thuiszorgorganisaties) in deze regio gezamenlijk een cohortafdeling op. Hier werden coronapatiënten opgevangen die instructies niet altijd konden oppakken, zoals bijvoor­beeld ouderen met dementie. Zij konden niet op hun eigen afdeling verblijven vanwege besmettingsgevaar.

Uitdaging

Als revalidatieverpleegkundige werkt Judith eigenlijk weinig met ouderen met dementie. Toch grijpt ze de uitdaging met twee handen aan. “Bij revalidatie is het vooral de cliënt die aan het werk is. Je coacht meer dan dat je zorgt. Dat was op de cohort­afdeling wel anders. Daar ging het echt om zorgen en ook nog eens voor mensen met dementie.”

"Het laagdrempelige samenwerken wil ik graag vasthouden"

Gezamenlijk doel

Een uitdaging noemt Judith het, ook omdat ze ineens met collega’s van andere zorg­instellingen samen­werkte. “Het was soms een heksenketel, maar we hadden een gezamenlijk doel. In het begin wist niemand precies hoe cohortverpleging werkte, maar daar kwamen we al doende achter. Vooral de laagdrempeligheid om samen de beste oplossing voor elk vraagstuk te zoeken, werkte heel prettig. Geen gedoe, gewoon aanpakken. Vanuit ieders talent en ervaring. Dat schept een band, het is fijn om op die manier samen te werken. Je leert zo ontzettend veel van elkaar.”

Bijzondere momenten

Sprintjes trekken, dat is Judith inmiddels wel gewend. Ze startte namelijk op de cohortafdeling aan het begin van de tweede golf. Een hectische periode. “Al snel kwamen er huiskamer­assistenten en gastvrouwen. Daardoor was er meer aandacht voor de cliënten. Je voelde aan alles dat zij dat waardeerden, ook al zijn ze kort van geheugen. Je zorgt voor mooie en bijzondere momenten. Daar gaat het allemaal om, dat is waarom je dit vak kiest.”

Samenwerking

Ze maakte van alles mee op de afdeling, maar toch blijft Judith nuchter. “Mensen vonden het heftig en spannend. Natuurlijk, werken op een cohortafdeling is geen zondags wandelingetje. Maar het is ook niet loodzwaar of bloedspannend. Je doet het werk waarvoor je bent opgeleid en waarvan je houdt. Ik vond het vooral leuk om intensief samen te werken met professionals van andere organisaties. Vooral dat blijft me bij.”

Rustiger

Inmiddels is het een stuk rustiger op de cohortafdeling, vooral omdat er al een flinke slag gemaakt is met vaccineren. Voor Judith is het nu tijd voor iets anders. “Ik heb eerst een korte vakantie genomen om weer op te laden voor mijn eigen werk in de revalidatie. Daarnaast ga ik weer studeren. Een half jaar in een vreemde omgeving, in rare omstandig­heden en met onbekende collega’s, geeft vooral inspiratie. Ik wist in oktober niet precies waaraan ik begon, maar ik had dit voor geen goud willen missen. Ik ben een waardevolle ervaring rijker. Die ervaring neem ik hoe dan ook mee. Het laagdrempelige samen­werken, zoals we het op de cohort­afdeling deden, wil ik vasthouden.”

Trots op zoveel

compassie

Heidi de Bruijn, bestuurder bij Carintreggeland is blij met mensen zoals Judith Bruggeman. “Veel collega’s hebben de spannende stap gezet om de regionale cohort te versterken. Door hun enthousiasme konden we voldoen aan de vraag naar verzorgend en verplegend personeel. Wij zijn trots op zoveel compassie voor de cliënten en de zorg, de onderlinge samenwerking en de bereid­willigheid van onze collega’s. Dat een collega wordt gemist vraagt ook veel van de teams van Carintreggeland. Dat is soepel opgevangen, complimenten!”

Deel dit artikel