Een andere kijk op gezondheidszorg

Litatiorem atus cerrum nobit qua estibus tatem quenum exped ectem a sequia et autatis.

Een andere kijk op gezondheidszorg

De wereld om ons heen verandert. Dat heeft invloed op ons allen. Carintreggeland focust zich op uw gezondheid en op wat u nog wél kunt.

Een focus op de mens en op de mogelijkheden. Dat is de nieuwe kijk op zorg bij Carintreggeland. “Natuurlijk speelt ziekte een rol, maar dat zegt niet per definitie iets over hoe iemand zich voelt”, zegt bestuurder Jeroen Kleinjan. “We leggen nu vooral de nadruk op gezondheid en waardevol leven en focussen op dat wat nog wel kan. En hoe wij als Carintreggeland daarbij kunnen ondersteunen.” “We willen laten zien wat positieve gezond­heid kan opleveren”, vertelt bestuurder Heidi de Bruijn. “Een nieuwe benadering, waarmee we ons richten op een veranderende toekomst.”

Nieuwe benadering

Veel kunnen ze nog zelf, maar deze nieuwe benadering was voor Ria (78) en Klaus (74) Blödtner uit Borne een uitkomst. “Ik heb al jaren problemen met mijn schouder”, vertelt Ria. “Sommige dingen gaan daardoor iets minder goed. Gelukkig kon mijn man mij altijd ondersteunen. Hij hielp mij met het aantrekken van mijn steunkousen, maar sinds kort gaat dat niet meer.” Klaus zit namelijk zelf in de lappenmand. Bij het inhouden van een nies schoot het in zijn rug. De pijn hield dagenlang aan. Uiteindelijk bleek dat de eerste lendenwervel in zijn rug gebroken was. “Waarschijnlijk gaat de pijn niet meer weg.”

Zorgvraag

“Het kaartenhuis stortte in één klap in elkaar”, zegt Ria Semmekrot, de eerst­verantwoordelijke verzorgende van het stel. “Ze waren gewend altijd voor elkaar te zorgen, maar dat ging echt niet meer. Er kwam een heel concrete zorgvraag: of wij konden helpen met de steunkousen. We hebben meteen bekeken of er nog meer hulpvragen waren.”

"We hebben onze vrij­heid terug en zijn weer met z’n tweetjes"

Zelfredzaamheidskoffer

In eerste instantie kwam de wijk­verpleging dagelijks op bezoek om zowel Ria als Klaus te helpen. Om de zelfstandigheid te vergroten, werd de zelfredzaam­heids­koffer ingezet. Daarin zitten hulpmiddelen om bijvoorbeeld zelf steunkousen aan te trekken. Ria Blödtner: “Ik vond dat heel prettig. De verpleegsters waren heel lief, maar op een bepaald moment wil je het toch weer zelf doen.”

Aankleedhulp

Voor Ria bleek de ‘Steve’ aankleed­­hulp ideaal. Het hulpmiddel bestaat uit een soort schacht met twee in hoogte ­verstelbare handvaten. “Ik doe de kous er omgekeerd omheen en draag handschoenen voor extra grip. Dan kan ik de kous omhoogtrekken zonder dat het veel kracht kost.” Voor Klaus bleek de ‘Easyslide’ geschikter. Een sok gemaakt van parachutestof, die er ook voor zorgt dat de steunkousen makkelijker aangaan.

Vrijheid terug

Het stel is tevreden met de positieve benadering en met hoe alles gaat. Klaus: “Zeer tevre­den zelfs. Het is ideaal dat we het weer zelf kunnen doen.” Ria vult aan: “We hebben onze vrij­heid terug en zijn weer met z’n tweetjes. Je hoeft niet meer met de hulp tijden af te spreken, je kunt alles op je eigen moment doen.”

"Deze manier van werken heeft een positief effect op de cliënten"

Gelukkig en fijn

Wijkverpleegkundige Lusanne Radix werkt in Almelo al een tijdje volgens het nieuwe principe. “Voor mij betekent dit dat een cliënt zich gelukkig en fijn voelt. Ook al is er sprake van ziekte of een beperking. We bespreken met de cliënten wat ze nodig hebben en wat wij kunnen bieden. Dat alles gaat in samenspraak met mantelzorgers.”

Intake

Tijdens een intake wil Lusanne al een duidelijk beeld krijgen. “Het draait niet alleen om gezondheidsproblemen, maar ook om de woonomgeving, het netwerk van de cliënt en de mogelijkheden die er zijn. Soms breng ik tijdens de intake al naar voren dat een cliënt hulpmiddelen kan krijgen. Heel vaak vinden ze dat fijn, omdat ze dan niet zo afhankelijk van ons zijn. Ze zitten meestal toch twee keer per dag aan ons ‘vast’ en moeten op bepaalde tijden thuis zijn. Met hulpmiddelen hoeft dat niet altijd.” Al een paar keer stelde Lusanne een bedbeugel voor, zodat cliënten eventueel met behulp van een partner toch zelfstandig uit bed kunnen komen. Voor Lusanne een omslag in het werk van ‘zorgen voor’ naar ‘zorgen dat’. “Voor mij is deze manier van werken heel plezierig. En je ziet het positieve effect op de cliënten. Hun kwaliteit van leven verbetert en we krijgen veel dankbare reacties.”

Koffer vol

hulpmiddelen

Zorgmedewerkers, mantelzorgers en vrijwilligers. Samen zorgen ze voor een waardevol leven van cliënten. Zoveel mogelijk zelf kunnen doen is natuurlijk fijn. ­Carintreggeland heeft daarom de zelfredzaamheidskoffer, gevuld met hulpmiddelen om bijvoorbeeld zelf steunkousen aan te trekken of uw ogen te druppelen. Rianne Kluvers, ergotherapeut bij Carintreggeland: “De wijkverpleging bekijkt of een middel geschikt is en oefent met de cliënt. Af en toe word ik daar als ergotherapeut bij betrokken. We kunnen cliënten adviseren over hulpmiddelen of aanpassingen in huis en we kunnen ze helpen met een aanvraag bij de gemeente. Met de hulpmiddelen kunnen cliënten, als ze dat willen, iets zelfstandiger worden en hoeven ze bijvoorbeeld niet op een bepaalde tijd thuis te zijn voor de verpleging.”

Wilt u weten wat voor u de mogelijkheden zijn? Vraag uw wijkverpleegkundige/verzorgende.

Kijken naar iemands mogelijkheden

De zorgsector is aan het veranderen is en Carintreggeland verandert mee. Zo is de term ‘positieve gezondheid’ de laatste tijd steeds vaker te horen. Slaat Carintreggeland een nieuwe weg in? Bestuursleden Jeroen Kleinjan en Heidi de Bruijn geven uitleg.

Positieve gezondheid, wat betekent dat volgens jullie?

“In de kern gaat het er bij positieve gezondheid om dat je je op de mens focust en niet op zijn of haar beperking”, stelt Jeroen. “Dus je kijkt niet naar iemands gebrek, maar naar de mens als geheel in zijn eigen omgeving en met zijn eigen netwerk en contacten.” Dat betekent volgens Jeroen niet dat de ziekte zelf geen rol meer speelt. “Natuurlijk speelt die mee, maar een ziekte of een ander probleem zegt niet per definitie iets over hoe iemand zich voelt. Kwaliteit van leven is voor iedereen anders. Kijk daarom naar wat iemand beweegt in het leven en focus op wat wél kan in plaats van wat er niet kan.”

Waarom is dit zo belangrijk?

“Een aantal jaar geleden hebben we besloten om de cliënt centraal te stellen”, legt Heidi uit. “We willen in alle opzichten uitgaan van de cliënt. De afgelopen jaren is dat nog weinig concreet vormgegeven, nu willen we dat echt gaan oppakken.”

Hoe breng je ‘positieve gezondheid’ in de praktijk?

Heidi: “We willen alle collega’s meenemen in de aanscherping van de visie. We gaan een omslag maken; van ‘zorgen voor’ naar ‘zorgen dat’. Ons iets minder richten op het bieden van hulp, maar meer op het eigen vermogen van de cliënt.” Daarnaast hoopt Heidi de omgeving meer te betrekken bij de cliënt. “Als iemand bijvoorbeeld niet zelf kan douchen, is onze reflex al snel om diegene te helpen. Maar het is beter om eerst het gesprek aan te gaan en te vragen wat de cliënt zelf wil. Misschien wil hij of zij wel liever dat een familielid wil helpen met douchen en wil diegene dat best. We moeten nieuwsgieriger zijn naar wat iemand nou echt wenst.”

Klinkt als een hele omslag…

“Zoals eigenlijk alle zorgaanbieders zijn ook wij geprogrammeerd om ons vak uit te oefenen”, verklaart Jeroen. “Verzorgen en verplegen, dat is wat je automatisch doet als het je vak is. Natuurlijk is dat soms nodig, maar het kan ook een medicaliserings- of verzorgingseffect creëren. Vergelijk het maar eens met een opname in het ziekenhuis; je komt binnen en ineens ben je patiënt. Maar je bent natuurlijk ook nog gewoon de mens die je bent. Zorgaanbieders doen waarvoor ze zijn opgeleid: zorg verlenen. Met alle goede bedoelingen. Als cliënt of patiënt ben je geneigd dat over je heen te laten komen. Positieve gezondheid betekent voor verzorgenden dus het loslaten van wat hun eerste natuur is. Je focust op de persoon in plaats van op je vak.”

Hoe krijgen jullie zorgprofessionals daarin mee?

“Tijdens het Carintreggeland Cafe van 29 september, dit keer volledig digitaal, hebben we het onderwerp met een grote groep medewerkers besproken. In woord en beeld lieten we zien dat we het anders gaan doen dan we gewend zijn. De wereld en de zorg zullen er over tien jaar heel anders uitzien, wij willen klaar zijn voor die veranderende toekomst. Dat betekent dat we ons een nieuwe manier van werken eigen moeten maken. Dat doen we niet met een strak programma, maar door input op te halen op de werkvloer en in de teams. We willen erachter komen wat nodig is om te slagen. Hoe kunnen we als organisatie de medewerkers helpen? Ja, dat is in tijden van corona een ambitieus plan, maar het virus hoeft deze werkwijze niet uit te sluiten. Integendeel zelfs. Luisteren naar elkaar en samenwerken is ook een aspect van positieve gezondheid.”

Visiefilm

Carintreggeland

Deel dit artikel